ჩემი დრო, რაც უფრო მეტი გადის, მით უფრო მეტად ვრწმუნდები რომ ადამიანები ცხოველთა მობიძაშვილოები ვართ. როგორც მათი ნაშიერნი ლეკვობ-კნუტობ-წიწილობისას ერთად თამაშობენ და მერე ერთმანეთს შორდებიან, თითქოს ჩვენც იგივე ქარბორბალა გვირევს გონებას.
ვცივდებით.
სამწუხაროდ, სურდოსა და გრიპზე ბევრად უარესი გაციებით.
თუ ბავშვობის თამაშობები საერთო იყო ახლა დიდობის საქმეები განსხვავებულია, განსხვავებულია შეხედულებები, აზრები და მიზნები. მაგრამ ამის აღიარების გვეშინია, და ჩუმად, გულის კუნჭულეთში თუ გავამხელთ, ისიც ცხოვრებაში მაქსიმუმ 1,5-ჯერ.
ისე კი, "სიცივეს" უდროობასა და სამსახურს ვაბრალებთ.
დამპალი დრო და საქმე. როგორ ძალით გვაშორიშორებს ახლონათესავებსა და მეგობრებს.
თუ ჩვენ ადამიანებს, თავი ცხოველებზე განვითარებულად მოგვაქვს, ვამბობთ რომ ისინი ვერ ლაპარაკობენ და ვერ აზროვნებენ, და ამიტომაც, მათ დიდი გულმოდინებით ვიშინაურებთ (რა კეთილები ვართ) და უფრო დიდი გულმოდგინებით შევექცევით, რატომ არ განვსხვავდებით მათგან?! თუ საკმარისია სხვაობა, რომ ერთი მშობლის შვილები ან ნათესავები არ ქორწინდებიან.
იქნებ დროა, ცხოველების ადამიანურობაც ვაღიაროთ, ან ადამიანის ცხოველურობა?!
ან იქნებ იმის დროა, რომ საკუთარ თავებს შემოვძახოთ, შემოვაფხიზლოთ და საყვარელი ხალხის ნახვის სურვილი გავუმძაფროთ.
იქნებ არც ამის დრო და აუცილებლობაა, რასაც ახლა ვფიქრობ და ვწერ, ან კითხულობთ და ეს დრო სხვა რამისთვის უნდა მიგვეძღვნა. რათ გვინდა ფიქრი, ის ხომ დროს გვართმევს, მივყვეთ ინსტიქტებს, ვიყოთ ცხოველები?!
მომენატრეთ ჩემი ბავშვობისა და დიდობის ნაწილო, უკვე საქმიანო ადამიანებო.
პატივისცემით,
გიორგი ლიპარიშვილი
20.08.13
Monday, August 19, 2013
Monday, August 12, 2013
ვიცი როგორ მიყვარხარ
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
არასდროს არ მაკლიხარ,
გულის სადარაჯოზე,
გულსაკიდად მაკრიხარ.
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
ძვირფასია იაფი,
ისე თბილი გამხადე,
ვჩაგრე ცეცხლის კიაფი.
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
ღირს ხმაურის ატეხა,
როგორც ციცინათელამ
ღამე წელში გატეხა.
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
სულში როგორ მეტევი,
როგორ მინდა ჩაგიკრა
დაუთვლელი შეტევით.
გულის სადარაჯოზე,
გულსაკიდად მაკრიხარ,
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
არასდროს არ მაკლიხარ.
უსითბოეს ცოლს
გიორგი ლიპარიშვილი
12.08.13
არასდროს არ მაკლიხარ,
გულის სადარაჯოზე,
გულსაკიდად მაკრიხარ.
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
ძვირფასია იაფი,
ისე თბილი გამხადე,
ვჩაგრე ცეცხლის კიაფი.
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
ღირს ხმაურის ატეხა,
როგორც ციცინათელამ
ღამე წელში გატეხა.
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
სულში როგორ მეტევი,
როგორ მინდა ჩაგიკრა
დაუთვლელი შეტევით.
გულის სადარაჯოზე,
გულსაკიდად მაკრიხარ,
ვიცი როგორ მიყვარხარ,
არასდროს არ მაკლიხარ.
უსითბოეს ცოლს
გიორგი ლიპარიშვილი
12.08.13
Friday, August 9, 2013
ქართული საქმის ვიწყეთ კეთება
ქართული საქმის ვიწყეთ კეთება
და სოფელ-სოფელ ვიწყეთ გროვება,
პროდუქტის ჯანს რომ მოეფონება,
ბაგეც ღიმილად რომ იკვეთება.
საფერავს ხაშმის,
გემო აქვს ვახშმის.
საამებლად წუთის,
ბაქმაზია თუთის.
თვალის დავსებად მოშურნის,
ყველი ხარობს ბოშურის.
დედაჩემის ტყემალი,
იმერული კოპწია,
ბევრი გემოთმოყვარე
"პილ-პილამდე" მოწია.
ვიმარაგებთ კამეჩის
მაწონსა და სულგუნებს,
მოწონება დაეტყო
კაცის თვალს და სულ-გულებს.
ჩვენთან პროდუქტს წონიან,
ღიმილია უწონო.
ამიტომაც მზადა ვარ
თავს საქმე მოვუწონო.
ოაზისში ვცხოვრობთ,
უდაბნოსკენ ვიწევთ,
თუკი აზრზე მოვალთ
სიხარულსაც ვიწვნევთ.
ჯანმრთელ პროდუქტს ვიღებთ:
ჯანსაღ აზრს და სხეულს
და ვამატებთ ტვინსაც
მონაოჭო ხვეულს.
უჯანობა ფრთხის,
ყველიცა გვაქვს თხის.
ბაგე ღიმილად რომ იკვეთება,
ქართული საქმის ვიწყეთ კეთება.
პილ-პილი
კეკელიძს 16
6.08.13
გიორგი ლიპარიშვილი
და სოფელ-სოფელ ვიწყეთ გროვება,
პროდუქტის ჯანს რომ მოეფონება,
ბაგეც ღიმილად რომ იკვეთება.
საფერავს ხაშმის,
გემო აქვს ვახშმის.
საამებლად წუთის,
ბაქმაზია თუთის.
თვალის დავსებად მოშურნის,
ყველი ხარობს ბოშურის.
დედაჩემის ტყემალი,
იმერული კოპწია,
ბევრი გემოთმოყვარე
"პილ-პილამდე" მოწია.
ვიმარაგებთ კამეჩის
მაწონსა და სულგუნებს,
მოწონება დაეტყო
კაცის თვალს და სულ-გულებს.
ჩვენთან პროდუქტს წონიან,
ღიმილია უწონო.
ამიტომაც მზადა ვარ
თავს საქმე მოვუწონო.
ოაზისში ვცხოვრობთ,
უდაბნოსკენ ვიწევთ,
თუკი აზრზე მოვალთ
სიხარულსაც ვიწვნევთ.
ჯანმრთელ პროდუქტს ვიღებთ:
ჯანსაღ აზრს და სხეულს
და ვამატებთ ტვინსაც
მონაოჭო ხვეულს.
უჯანობა ფრთხის,
ყველიცა გვაქვს თხის.
ბაგე ღიმილად რომ იკვეთება,
ქართული საქმის ვიწყეთ კეთება.
პილ-პილი
კეკელიძს 16
6.08.13
გიორგი ლიპარიშვილი
Tuesday, July 30, 2013
ჩემი შვილის დედას
დაემატა წელი,
ამიტომაც გავხდი
ამ ნალექსრის მწერი.
ვერ ავწონე გრძნობა,
ვერც სიტყვებით ვწერე,
ამიტომაც აზრი
უაზრობით ვწელე.
ჩემი ცოლის ფასი,
მყარ ვალუტას ჯაბნის,
ამიტომაც ხელი,
ჩემი, ფიქრებს ჯღაბნის.
ჩემი ცოლი არის,
ჩემი შეყვარებული
და დავდივართ გვერდიგვერდ
ერთურთ შეხარებული.
ამიტომაც გავხდი,
ამ ნალექსრის მწერი,
ჩემი შვილის დედას,
დაემატა წელი.
30.07.13
23:59
გიორგი ლიპარიშვილი
Saturday, July 27, 2013
"ჯადოსნური ადამიანი"
ფილმის ავტორი - გიორგი ლიპარიშვილი , თბილისი, საქართველო
18.07.2013
ამ ფილმის გმირი ქალაქში მოსეირნე ხალხს მოულოდნელ მუსიკას და სხვა სიურპრიზებს ჩუქნის. მას ეხალისება ეს საქმე მიუხედავად იმისა, რომ ასე უკვე მრავალი წელი გაატარა. გიორგი ლიპარიშვილის ფილმი, თბილისი, საქართველო, ივლისი 2013
Monday, July 22, 2013
სინდისთანაც წვებიან
სიტყვა როგორ გაძვირდა,
ფასებს ვეღარ წვდებიან,
ტყავის გადასარჩენად
სინდისთანაც წვებიან.
გიორგი ლიპარიშვილი
22.07.13
ფასებს ვეღარ წვდებიან,
ტყავის გადასარჩენად
სინდისთანაც წვებიან.
გიორგი ლიპარიშვილი
22.07.13
Sunday, July 21, 2013
შვილის გემო გავიგე
3 თვის თევდორეს
შვილის გემო გავიგე,
მადა როგორ გამეხსნა,
ცამდე კოშკი ავიგე,
სიტყვით ვეღარ ამეხსნა.
მე დღესაც მწვავს ობლობა,
მამის ნატვრით ვიჭრები,
რა ტკბილია მშობლობა,
ზეცის ზემოთ ვიჭრები.
ვიცი დედა ფუტკარი,
უფრთხილდება თაფლის წვეთს,
მე კი შვილის სურნელით,
ამოვივსებ საფილტვეთს.
სიტყვით ვეღარ ამეხსნა,
ცამდე კოშკი ავიგე,
მადა როგორ გამეხსნა,
შვილის გემო გავიგე,
20-21.07.13
გიორგი ლიპარიშვილი
Subscribe to:
Posts (Atom)
